Наш любы Пошук, ты нам асалода,
Ратунак ад прагорклага жыцця,
Ты вучыш нас шукаць прыгоды
Сярод штодзеннасці, пакуты, забыцця...

Падараваў ты нам сяброў надзейных,
З якімі файна крочыць па жыцці,
Магчыма, ты і есць сама надзея?
Нідзе такую болей не знайсці!

Надзея адшукаць сябе і быць сапраўдным,
Ствараць, гарэць, імкнуцца ды любіць,
Быць самастойным, у камандзе, разнастайным,
Не памыліцца, не пакрыўдзіць, не згубіць...

І нават калі зверне наваколле
Непрадказальны лес нагамі да гары,
Мы лішнімі не будзем тут ніколі,
Заўседы тут чакаюць нас сябры!

Я назаўседы ўспамін свой захаваю
Аб светлым дні ў сэрца закутку,
Калі ў жыцце, у якое я гуляю,
Прыйшла гульня, якою я жыву...

serge dm grodas